ร่วมเดินทางด้วยกัน ตอนที่ 29

  โดยทีมงานเอ็นเทรนนิ่ง     22 กรกฎาคม 2558     459     0

  หน้าแรก    ห้องสมุดเอ็นเทรนนิ่ง    ร่วมเดินทางด้วยกัน    ร่วมเดินทางด้วยกัน ตอนที่ 29

“เคยหยุดความคิดของตนเองกันไหม หยุดไม่ให้ตนเองได้คิดอะไรออกมาเลย แค่เพียงหนึ่งนาที คุณเคยทำและทำได้ไหม”

อาจารย์ท่านหนึ่งที่เคยสอนผมเองเมื่อเกือบสิบปีก่อน เคยกล่าวกับผมไว้ว่า “ลองหยุดคิดดูสักหนึ่งนาทีให้ได้สิ แล้วคุณจะรู้สึกอะไรดีๆหลังจากหนึ่งนาทีนั้นผ่านไป” แน่นอนว่าเมื่อผมได้ยินเช่นนี้ ผมก็ลองทำดูทันที ไม่น่าจะยากอะไร แค่หยุดคิดนาทีเดียวเท่านั้นเอง

กี่นาทีผ่านไป ผมจำไม่ได้แล้ว แต่ที่รู้ก็คือ ผมทำให้ตนเองหยุดคิดแค่เพียงหนึ่งนาทีนั้น ไม่ได้เลย ในขณะที่พยายามหยุดความคิดทุกอย่าง แค่ไม่นานก็มีความคิดบางสิ่งบางอย่างแวบขึ้นมาตลอด บังคับไม่ให้คิด แต่ก็คิดขึ้นมาจนได้ รู้สึกฝืนที่จะไม่คิดเลย สุดท้ายก็ต้องตามน้ำคิดขึ้นมาในท้ายสุด

หลายสัปดาห์ผ่านไป ผมก็ได้เจออาจารย์ท่านนี้อีกครั้ง ผมจึงเข้าไปบอกผลที่ได้ลองทำตามที่อาจารย์ท่านนี้เคยบอกกล่าว “ผมทำไม่ได้ ความคิดของผมเกิดขึ้นตลอด ความคิดของผมมันไม่เคยหยุดอยู่กับที่เลย มีหลายเรื่องเกิดขึ้นสลับเปลี่ยนหมุนเวียนอยู่ตลอด ทำให้ตนเองหยุดคิดแม้สักนาทีก็ไม่ได้” อาจารย์ท่านนี้พอได้ฟังก็หัวเราะขึ้นมาเบาๆ แล้วพูดกับผมว่า “การหยุดคิดไปเลย ให้ทุกอย่างว่างเปล่าไปเลย ในเวลาแค่เพียงหนึ่งนาทีนั้น หรือแม้เพียงแค่เสี้ยวนาทีก็ยังยากเลย” ถ้าเป็นเช่นนั้น “เธอลองอยู่กับลมหายใจเพียงอย่างเดียวสิ เธอจะทำได้ไหม แค่อยู่กับลมหายใจเพียงอย่างเดียวเท่านั้น”

หนึ่งนาทีกับการอยู่กับลมหายใจ ยอมรับว่ายากไม่ใช่เล่น
แต่เมื่อคุณทำได้ ระบบการคิดของคุณจะสงบ ไม่กระจัดกระจาย
ความคิดของคุณจะเป็นระเบียบได้โดยอัตโนมัติ

ผมสามารถดำเนินงานมากกว่ายี่สิบงานพร้อมกัน ทำแบบคู่ขนานไปพร้อมกันได้โดยไม่วุ่นวายสับสน งานทุกอย่างถูกจัดอย่างเป็นระเบียบตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนจบในเสี้ยววินาทีแรกที่ได้รับงาน การฝึกให้ความคิดอยู่กับลมหายใจเพียงเท่านี้ ก็สามารถเปลี่ยนแปลงระบบการคิดของเราได้ คุณลองฝึกอยู่กับลมหายใจเพียงหนึ่งนาทีดูสิครับ แค่อยู่กับลมหายใจเท่านั้นในหนึ่งนาที หากคุณทำได้ ลองฝึกที่จะหยุดทุกความคิดที่จะเกิดขึ้น แล้วคุณจะพบและสัมผัสได้ด้วยตนเองว่าระบบการคิดของคุณเปลี่ยนไป ไม่มีใครจะตอบคุณได้ดีเท่ากับการที่คุณจะตอบตัวคุณเองเมื่อคุณทำได้

ในตอนหน้าผมจะชวนคุณร่วมเดินทางกันต่อไปกับเรื่องของ “วิสัยทัศน์” มองกาลให้ไกล้หรือไกล หมากตัวนี้อยู่ที่ใครจะเห็นอนาคตได้ชัดเจนกว่ากัน ดังนั้น เรามาพบกันต่อในตอนที่ 30 ครับ

แสดงความคิดเห็น